نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی مقطع دکتری، حقوق خصوصی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران

2 استادیار گروه حقوق، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران aliahayati@yahoo.com

چکیده

مسئله: در فرضی که دعوای خواهان با شکست مواجه شود، ممکن است خوانده جهت پیروزی خویش در دعوا، متحمل خساراتی از قبیل حق‌الوکاله، دستمزد کارشناس، هزینه‌ی دادرسی و ... شده باشد که مسبّب ورود چنین خساراتی، اقدام خواهان به طرح دعوا بوده است.
هدف: این پژوهش با هدف بررسی جایگاه علم و عمد در جبران خسارت دادرسی انجام شده است.
روش‌شناسی: این پژوهش به روش توصیفی-تحلیل با ابزار گردآوری مطالب فیش برداری انجام شده است.
یافته‌ها: قواعد فقهی لاضرر، تسبیب، اتلاف، اباحه و چند قاعده دیگر؛ شرایطی را برای مسئولیت جبران خسارت برشمرده که مهم‌ترین آن‌ها، تقصیر است. پیام این قواعد در قانون مسئولیت مدنی منعکس‌شده است. در مورد خسارت ناشی از هزینه‌های دادرسی، به‌موجب ماده 515 قانون آئین دادرسی مدنی، دو شرط "علم به غیرمحق بودن" و "به‌عمد" برای جبران خسارت از طرف خواهان برشمرده شده است. ارکان مسئولیت مدنی جبران خسارت که منبعث از منابع فقهی می‌باشد، وجود سه شرط بروز ضرر، ارتکاب فعل زیان‌بار و رابطه سببیت را برای مسئولیت مدنی ناشی از جبران خسارت برشمرده که در بررسی‌های انجام‌شده، دو شرط مذکور در

کلیدواژه‌ها